ثمّ « 1 » ابني هذا - وأخذ بيد « 2 » ابن ابنه عليّ بن الحسين وهو رضيع - ثمّ ثمانية من ولده « 3 » واحداً بعد واحد . وهم الّذين أقسم اللَّه بهم ، فقال : « وَوَالِدٍ وَما وَلَدَ » « 4 » ، « 5 » فالوالد رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وأنا ، و « ما ولد » يعني هؤلاء الأحد عشر وصيّاً صلوات اللَّه عليهم « 5 » . قلت : يا أمير المؤمنين ! فيجتمع « 6 » إمامان ؟ قال : « 7 » نعم ، إلّاأنّ واحداً صامت [ لا ينطق ] « 8 » حتّى يهلك الأوّل « 7 » . « 9 » سليم بن قيس ، / 816 - 825 رقم 37 / عنه : الحرّ العاملي ، إثبات الهداة ، 1 / 659 - 660 « 9 »

--> ( 1 ) - [ زاد في إثبات الهداة : « ابن » ] . ( 2 ) - « ج » : بعضد . ( 3 ) - أي من ولد عليّ بن الحسين عليه السلام . ( 4 ) - سورة البلد : 90 / 3 . ( 5 - 5 ) « ج » [ وإثبات الهداة ] : فرسول اللَّه الوالد ، وأنا والد هؤلاء الأحد عشر وصيّاً . ( 6 ) - [ إثبات الهداة : « يجتمع » ] . ( 7 ) ( 7 - 7 ) « ج » [ وإثبات الهداة ] : لا ، إلّاأنّ أحدهما صامت لا ينطق حتّى يهلك الآخر . ( 8 ) - الزّيادة من ( الف ) و ( ج ) و ( د ) . ( 9 ) - ابان از سليم چنين نقل مىكند : « از عبد الرحمان بن غنم ازدى ثمالى ، پدر زن معاذ بن‌جبل كه دخترش تحت اختيار معاذ بود ، وفقيه‌ترين مردم شام ومجتهدترين آنان بود ، شنيدم كه چنين مىگفت : معاذ بن جبل به مرض طاعون مرد . روزى كه از دنيا رفت ، در كنارش بودم . واين در حالي بود كه طاعون مردم را به خود مشغول كرده بود . اين واقعه در زمان خلافت عمر بن الخطاب بود . در حالت احتضار كه در خانه جز من كسى نبود ، چنين مىگفت : واي بر من ! واي بر من ! با خود گفتم : كسانىكه به مرض‌طاعون گرفتار مىشوند ، هذيان مىگويند وصحبت‌هاى عجيبى مىكنند . به أو گفتم : خدا تو را رحمت كند ! آيا هذيان مىگويى ؟ گفت : نه ! گفتم : پس چرا صداى واي بر من بلند كرده‌اى ؟ ! گفت : چون دوستى دشمن خدا را بر دوستى دوست خدا مقدم داشتم ! پرسيدم : چه كساني را مىگويى ؟ گفت : دوستى با آزاد شده ( أبو بكر ) وعمر ، مقدم بر دوستى خليفهء پيامبر ووصىاش علي بن أبي طالب ! گفتم : گويا ديوانه شده‌اى ؟ گفت : اى پسر غنم ! به خدا قسم ديوانه نشده‌ام . اين پيامبر وعلى اند كه مىگويند : اى معاذ ! مژده باد آتش بر تو وآن اصحابت كه گفتيد ، اگر پيامبر از دنيا رفت يا كشته شد ، خلافت را از على منع وكنار مىكنيم ، تا بدان دست نيابد ، تو وعتيق ( أبو بكر ) وعمر وأبو عبيده وسالم .